Kredyty we frankach szwajcarskich jeszcze kilka lat temu były bardzo popularnym produktem bankowym, a szczyt ich popularności przypada na lata 2006-2008. Niektóre źródła wskazują, że w Polsce takie umowy zawarło nawet milion osób. Atrakcyjność zaciągania kredytów właśnie we frankach szwajcarskich wynikała z jednej strony z korzystnej oferty bankowej, ponieważ w przypadku umów tego typu proponowano niższe oprocentowanie, niż w przypadku kredytów złotówkowych. Z drugiej zaś strony frank szwajcarski posiadał renomę stabilnej waluty, co sugerowało, że kredyty będą gwarantowały bezpieczeństwo.

Należy zatem wyjaśnić na czym polega różnica pomiędzy kredytem złotówkowym, a kredytem we franku szwajcarskim. Pierwszy z nich jest typowym rozwiązaniem. W przypadku zawarcia takiej umowy Bank udziela kredytu, którego wartość jest wyrażona w polskim złotym. Spłata następuje według określonego harmonogramu i obejmuje zarówno kapitał, jak i odsetki oraz marżę. Wysokość rat kredytu złotówkowego może się zmieniać ze względu na wahania stóp procentowych ogłaszanych przez Radę Polityki Pieniężnej, gdyż mają one wpływ na stawkę WIBOR, od której co do zasady uzależnione jest oprocentowanie kredytu. Można zatem podsumować to stwierdzeniem, że im wyższe stopy procentowe, tym wyższa stawka WIBOR i tym wyższa rata kredytu.

Zatem w przypadku kredytów złotówkowych jedyną zmienną, która wpływa na wysokość raty kredytu jest zasadniczo wysokość stóp procentowych ogłaszanych przez Radę Polityki Pieniężnej. W przypadku kredytów we frankach szwajcarskich sytuacja jest inna, albowiem wysokość rat zależy od większej ilości czynników.

Rodzaje kredytów we frankach szwajcarskich.
W przypadku kredytów we frankach szwajcarskich można wyróżnić dwa podstawowe typy umów:
1. umowa indeksowana do franka szwajcarskiego oraz
2. umowa denominowana do franka szwajcarskiego.

W przypadku umowy o kredyt indeksowany w umowie określano wartość kredytu w złotym polskim. Jednak kwota ta była następnie przeliczana do franka szwajcarskiego i w oparciu o tak uzyskaną wartość następowała spłata zobowiązania. W konsekwencji kredytobiorca był zmuszony do zapłaty kolejnych rat właśnie we franku szwajcarskim. Jeżeli spłata następowała w złotówkach to istniała konieczność przeliczenia kwoty raty z franka szwajcarskiego. Tym samym w przypadku niekorzystnych zmian kursowych na skutek których złoty tracił na wartości w stosunku do franka szwajcarskiego wysokość poszczególnych rat – wyrażana w złotówkach – rosła.

W umowach denominowanych kwota kredytu była określana we franku szwajcarskim, zaś jej wypłata następowała po przeliczeniu w złotówkach. Jednak również w tym przypadku wartość zadłużenia określana była w walucie obcej i to w niej następowała spłata zobowiązania. Tym samym kredytobiorca ponosił takie samo ryzyko kursowe, jak w przypadku zawarcia umowy o kredy indeksowany.

Należy zatem stwierdzić, że w przypadku kredytów we frankach szwajcarskich wysokość poszczególnych rat zależy nie tylko od oprocentowania (i związanej z nim stawki LIBOR, która w przypadku tego typu umów zastępuje stawkę WIBOR), ale także od zmian kursu franka szwajcarskiego. Tym samym kwota rat mogła ulegać znacznie większym wahaniom, niż w przypadku kredytów złotówkowych.

Czy kredytobiorca mógł na tym skorzystać?
W praktyce zawarcie umowy o kredyt indeksowany lub denominowany do franka szwajcarskiego mogło być opłacalne. Stałoby się tak, gdyby w okresie od zaciągnięcia kredytu do jego całkowitej spłaty kurs franka szwajcarskiego nie zmieniał się lub spadał. Dlatego też w poszczególnych przypadkach kredytobiorcy rzeczywiście zyskali decydując się na tego typu rozwiązanie. Długi okres spłaty kredytów hipotecznych, a także nagły wzrost kursu franka szwajcarskiego spowodował jednak, że w przeważającej większości umowy te okazały się być całkowicie nieopłacalne dla osób je zaciągających.

Na zakończenie warto jeszcze zauważyć, że obok kredytów indeksowanych oraz denominowanych występują także kredyty walutowe. W takim przypadku zarówno kwota kredytu, jak i wysokość zadłużenia oraz spłata rat następuje w walucie obcej. Kredyty takie są jednak zarezerwowane dla osób, które zarabiają w walucie, w której chcą zaciągnąć zobowiązanie.

Umowy o kredyty walutowe, indeksowane i denominowane mogą dotyczyć dowolnej waluty obcej. W Polsce najczęstsze było jednak udzielanie ich właśnie we frankach szwajcarskich.